Dzieci, sylwester, dom i my

Jeżeli decydujemy się na zorganizowanie sylwestrowego przyjęcia w domu, a mamy dzieci, zaprośmy znajomych, którzy też już są rodzicami. Idealnym rozwiązaniem jest zabawa w gronie, które dobrze się zna, a nasze pociechy są w podobnym wieku. Jeśli jednak dzieci widzą się po raz pierwszy, bądź istnieje między nimi spora różnica wieku, prawdopodobnie będziemy im musieli pomóc przełamać pierwsze lody. I pilnować (!), bowiem sprytny czterolatek w duecie z wesołym ośmiolatkiem potrafią stworzyć całkiem łobuzerski tandem...

By dzieciaki nie broiły, warto powierzyć im odpowiedzialne zadanie udekorowania mieszkania serpentynami, podpięcia kotylionów zaproszonym gościom i – jeśli tylko mamy taką możliwość – porobienia dziurkaczem konfetti z kolorowych gazet, a potem rozrzucenia go w pomieszczeniach. Niech pomagają też w nakrywaniu do stołu.

Dzieciom musimy zapewnić rozrywkę na ich miarę: mogą to być nieśmiertelne bajki. Koniecznie też pomyślmy nad konkursami: kto najładniej namaluje sylwestrowe sztuczne ognie; kto pierwszy zje banana owiniętego „serpentyną” ze skórki z jabłek; kto ładniej zatańczy, itp. Dzieci będą absolutnie szczęśliwe, jeśli włączymy je do „dorosłej” zabawy tanecznej i będziemy traktować jak małych partnerów. Ogromną frajdę sprawi im też picie drinków z „dorosłych” szklanek i toast szampanem (bezalkoholowym!) nalanym do prawdziwych szampanówek. O propozycjach menu dla dzieci radzimy przeczytać w artykule „Kulinaria o północy – część dla dzieci”.

Warto pamiętać też o pilnowaniu pociech, by przypadkiem nie popijały dorosłym drinków i nie zajadały się alkoholizowanymi cukierkami. By nie okazało się, że po naszej szampańskiej zabawie małoletni będzie miał... kaca. Warto też zainteresować się co jakiś czas, co milusińscy akurat robią. Nie zapominajmy, że w przypadku dzieci cisza zazwyczaj oznacza, iż należałoby się zerknąć, czym są zajęte pociechy.
Jeśli uważamy nasze dziecko za w miarę rozsądnego młodego człowieka, przed imprezą poprośmy je, by pełniło rolę gospodarza domu na równi z rodzicami. Poczuje się docenione i bardzo ważne. Dzięki temu samo będzie dbało o swoich rówieśników i raczej nie pozwoli, by inne dzieci w naszym domu coś, czego byśmy sobie nie życzyli.