Imię Sylwester to spolszczona wersja łacińskiego silvester – dziki, leśny. Mały Sylwester bywa Sylwkiem albo Sylwusiem. Bardziej dostojne odmiany tego imienia to Sylweriusz lub Sylweryn. „Pospolity” Sylwester świętuje swe imieniny trzy razy w roku: ostatniego grudnia, czyli w sylwestra - rzecz jasna, oraz 20 i 26 listopada.
Sylwestra to kobieca wersja imienia Sylwester. Sam Sylwester zaś zwany był w dawnej Polsce Lasotą. Nasi przodkowie mieli bowiem zwyczaj bardzo dosłownego tworzenia polskich odpowiedników obcych imion. Skoro więc łacińska silva oznacza las, więc siłą rzeczy powstało imię Lasota. Nasz naród znany jest jednak z zachwytu nad wszystkim, co obce, więc Słowianin Lasota szybko przybrał europejsko brzmiące imię Sylwester.

Końcoworoczny Sylwester jest typowym Koziorożcem: nad wiek dojrzały, powściągliwy, i ponoć im starszy, tym sympatyczniejszy. Zazwyczaj osiąga wyznaczony cel, bo jest uparty i nieustępliwy.
Sylwestry z listopada to albo Skorpiony (te z 20- go), albo Strzelce (26.11). Skorpiony są wojownicze i obdarzone pełnym logiki i rozsądku podejściem do życia. Ich prawdziwa natura pozostaje jednak nieodgadniona. Strzelce za to kochają wolność, są bardzo otwarte i wciąż prą naprzód. Trudno je ujarzmić, ale dla rodziny zrobią wszystko.

Najhuczniejsze imieniny wyprawia zazwyczaj grudniowy Sylwester, chociaż – ironicznie – ostatni dzień w roku już od IV stulecia naszej ery poświęcony jest papieżowi Sylwestrowi I, patronowi zwierząt domowych. (Być może ze względu na Sylwestrowe patronowanie dobytku domowemu wzięła się legenda o mówiących zwierzętach w noworoczną noc?). Nonsensopedia podaje, że Sylwester to najbardziej lubiany człowiek na Ziemi, ponieważ jego imieniny świętują nawet ci, którzy go nie znają.
Przyglądając się postępującej globalizacji, trzeba przyznać, że jak do tej pory żaden międzynarodowy gigant korporacyjny nie osiągnął tak spektakularnego sukcesu łączenia mniejszych jednostek w większą. Uczynił to Sylwester i powtarza z sukcesem co roku: w jeden wieczór łączy setki milionów ludzi.